Session 1: Hugo, where art thou?

El & Ik zijn in een safehouse, door de Corim.
CP: Ghon, onze contact persoon bij Corim. Hij is de leider van zijn Corim cel.
Onze moeder, Nathalie Barker, de corim heeft haar weten weg te smokkelen van deze planeet. We weten niet waar ze naar toe gebracht is. Het is een veilig plek en redelijk leefbaar. We hebben haar weg laten smokkelen omdat de politie El wil terug pakken. Corrupte cops, bah.
Daartegenover staat wel dat we wellicht zich bij de Corim voegen.
We zitten nu al een maand in dit huis, verscholen & eerlijk gezegd ben ik een beetje bored.
Tot we een bericht van Ghon krijgen met daarin onze eerste missie. Eindelijk, iets te doen.
"Oud Corim lid van ondenkbare waarde is gespot in de Galken, Hugo Arov of iets wat er op lijkt. Deze man heeft veel kennis en ervaring met de Corim; spionage en sabotage. Het zou een levende legende zijn (nou dat zal ik wel eens even zien, want zo ziet hij er op de foto niet uit"
Maar we zijn op weg gegaan. We nemen een brede slipperige trap de Galken in. Galken, Galgen?
We dalen de trap af, jeez wat meurt het hier. Een mix van putlucht, stilstaand water en riool. Duideijk gebruiken ze hier de toilet niet. Nasty.
 
We zien een netwerk; complexe bult van cargopods. Wat een chaos van huizen, geen nummers, geen idee.
Maar we moeten Hugo vinden. El heeft als suggestie een makelaarachtige man aan te spreken om te kijken hoe het werkt om een cargopod te kopen. Er zit iemand een kaartspel te spelen.
Hij kan ons niet verder helpen, wil alleen maar geld. Dus we besluiten zelf op onderzoek te gaan dus we gaan het netwerk in. Door het cluster heen, ong. 500 pods, andere kant is een enorme hal die vol ligt met water. We kunnen niet zien hoe diep het is. We zien vanaf hier veel verschillende pods met bruggen. Dit is een naald in een hooiberg. Daken van ruimteschepen zien we omhoog komen.
El vermoed dat dit een ondergelopen hangar is. De schepen die we kunnen zien, zijn behoorlijk fors.
We besluiten een oude vrouw die aan het water zit om hulp te vragen. El krijgt water, hahahaha, dat hoofd. Uiteindelijk laat hij de foto zien en zij herkent hem!
Ze geeft ons een richting waarin we gaan zoeken. 'Thirza, de waterdame", wil ook wel gered worden.
El heeft haar gegevens doorgestuurd naar onze 'non-profit' organisatie en koopt een flesje 'water'.
We lopen over de brug in de richting naar hopelijk Hugo zijn leefplek. We kopen aan op de 'goudkust' van de pods.
We trekken een van onze volgers een steegje in. El krijgt hem vooruit naar zijn pod. Danil gaat lopen. Wapens hier zijn heel schaars dus dat heeft duidelijk indruk gemaakt. Hij loopt naar een redelijke schone pod maar hij is potdicht. Het lukt me niet de pod te openen met mijn burgarly kit. De buurman komt naar buiten: Hugo is er niet. Gisteravond zocht al iemand naar hem. El vraagt hoe hij eruit ziet. Blijkbaar iemand met enorme bokkenhorens. De buurman vertrouwde die man al niet.
Danil heeft ook de man met de bokkenhorens gevolgd. Ineens was hij weg. We geven hem water mee en sturen hem weg. Hij is toch onze enige aanknopingspunt en we gaan terug naar de jeugd. Ik blijf op afstand staan en El haalt 5 water (40) en loopt naar de groep. Ik zie hem op een kussen plaatsnemen terwijl ze om een grill kacheltje zitten. Van waar ik sta zie ik El praten met ze en zijn flesjes te overhandigen. Hij komt terug en we lopen in naar de cluster die het verste weg ligt. Hier zijn wel minder pods. Het lijkt wel rustiger.
"Je geld of je leven", een jongetje zit tegen een muur met een katapult gemaakt van een oude revolver. Hij heeft een soort van overal aan gemaakt van zeil. Naast hem zit een meisje van 8 en een jongetje van 4. Ik pak zijn wapen af en beloof hem terug te geven als hij ons laat zien waar hij de man met de horens heeft gezien. Hij leidt ons naar het einde van een hangar. Een van de deuren staat open. Hij neemt ons mee in een enorm complex waar mensen vroeger woonde, spookstad, helemaal leeg, geen waarde en simpel. Hij wijst naar een slanke deur waarachter de horens zijn verdwenen. Ik geef een happylolly en zijn creatie terug. Daarna krijg ik de deur wel open (still got it) en ik duw met El aan mijn zijde de deur heel zacht een klein stukje open. Het eerste wat ik zie is een paarse noodverlichting dat een schimmig licht naar binnen werpt. Aan het eind van de hal is een stip licht. Rechts staan archiefkasten.
El tikt me aan en zegt dat hij wat hoort. Ik zie dat er een raam aan de rechterkant. Langzaam en laag ga ik de kamer binnen. Een oranje generator valt mij op en daarna door de stalen spleten heftig wit licht. We sluipen en kijken door het raam. [foto]
 
"Waar is Samuel!" klinkt een donkere stem uit de andere kamer. We zien een grote schaduw heen en weer lopen. Dan horen we klappen en iemand die gilt van de pijn. "Ik wil meer weten over de Corim"
El loopt naar de deur. Terwijl ik mijn tomcat tevoorschijn haalt zie ik hem strugglen met een paar elektriciteit draden. Hij laat ze los als hij erachter komt dat ze te kort zijn om aan de deur vast te maken. Dan beginnen alle lampen te knipperen en horen we een schreeuw uit de andere kamer. Blijkbaar test die gast even zijn elektriciteit op zijn slachtoffer.
El klopt, zoals altijd, lomp op de deur. Ik sta klaar. Maar ik zie niets bewegen. Het wordt heel stil. Als er niets gebeurt, klopt El nog een keer.
Ik zie een boom van een kerel achter die boom vandaan komen. Geluidsloog buig ik het staal om en zet me schrap met het wapen. Ik wacht op wat er gebeurt met El.
Hij doet precies wat we dachten, hij gaat hetzelfde als El klaar staan met gun op zijn borst maar aan de andere kant. Ik schiet hem in zijn rechterarm, zodat hij zijn gun loslaat. Hij begint hevig te bloeden uit zijn rechterarm. Ik zie El hem laag om het hoekje schieten, in hoop zijn been te raken. Wanneer we horen: "HOU HEM IN LEVEN" (goh, slachtoffer is een lefgozer).
De horens proberen El te schoppen om t hoekje. Hij is duidelijk in rage mode. Hij wankelt en grijpt met links zijn pistool. Ik schiet in zijn torso ( CRAP, waarom wankelt die gast zo).
"HIJ MOET NIET DOOD"
Wanneer El de knie aan flarden schiet van hoornmans. Kruipt hij naar de zuil en gooit zijn wapen weg. Hij bloedt hevig uit zijn rechterschouder om hem in leven te houden moeten we snel iets doen. We gaan de kamer binnen. El houdt hem onder schot en ik loop naar Hugo. Hij ziet er bont en blauw uit maar het is hem wel. Ik herken hem van de foto. Ik maak de clipjes los en help hem uit de stoel.
 
Ondertussen houdt El de hoorns onderschot. "Kruip naar de stoel", zegt El.
Hugo en ik zien de hoorns langzaam tijgeren naar de stoel. Dan valt de hoorns neer en is buitenwesten. El knelt de aderen af en Hugo verwijt mij dat ik geen EHBO kit mee heb. (hallo, rustig vriend).
Hugo heeft een medkit. Deze ligt in de hoek. Ik help hem daar naar toe. Met een flashfoam stopt hij de bloeding en smacked the breed in zijn gezicht: "BLIJF ERBIJ". Wanneer de hoorns een beetje bijkomt.
"Je bent echt de meest slechte bounty hunter ter wereld. Gefeliciteerd"
Hugo verzoekt ons een minuut weg te gaan zodat hij alleen met die breed is.
Hij vertelt ons dat the breed alleen was en dat er waarschijnlijk niet nog iemand op zoek is.
We maken kennis met elkaar en looten Blasko. Hugo neemt alle meds mee die Blasko had meegenomen. Emperor assault gun. El krijgt 9 robijnen los. Hugo wil Blasko in een zak stoppen, maar dat lukt hem niet alleen. El vraagt wat hij wil gaan doen. "We willen zo weinig mogelijk sporen achterlaten, zodat zijn opdrachtgever niets weet." El drukt alle zooi in een zak en alles 'schoonmaken' zodat het niet opvalt. Hugo wil ook dat we onze stappen naar hem toe uitwissen. De jeugd en de dame die we hebben gesproken. Dood maken hoeft niet, maar wellicht verkeerde informatie geven.
We overleggen de volgende stappen. In ieder geval zo stealthy mogelijk gaan. Hier blijven is geen optie.
Ons safehouse is 3 uur lopen, dat wordt de volgende stop.
We slepen Blasko door de hal. De mensen die we passeren hebben geen oog voor ons. Vlak voor het cluster gooien we Blasko het water in. We komen de kids weer tegen. "Je geld of je leven. Loop maar door, loop maar door." El koopt ze om met flesjes water. Via wat omwegen komen we op Hugo's betonnen eiland. We komen de 5 jongenlui niet tegen. Als we bij Hugo zijn pod aankomen, opent hij de deur. Het slot was een decoy, met een naald opent hij iets en er komt een plasma scherm omhoog. Na wat handelingen doet hij de deur open. Het eerste wat je ziet is een anti-mug gordijn, aan de onderkant hangen blikjes en dopjes zodat het rinkelt als we binnen lopen. De spullen die ik zie zijn in elkaar geknutseld met bagger items, maar alles is netjes en schoon. Heel strak. Om het geluid te dempen heeft hij kleden op de muur gehangen. Ook heeft hij zelf een bedstee met staal gemaakt. Dit is duidelijk het appartement waar een kluizenaar zit, die wel zijn buren en de watervrouw kent.
Hij opent een vals luikje dat in zijn bedstee verscholen zit en haalt er een pistool en een medkit uit. Ik loop naar een oud schoolbord dat aan zijn wand hangt. Het is duidelijk gebruikt maar ik kan er niets meer van maken.