We hebben wel gezegd dat we van een security agency waren, maar nog niet gezegd dat we van Maxwell Securities waren. (onze dekmantel).
Het is 10 minuten met de metro terug naar ons safe-house.
Voor 465 euro kopen we spullen voor onze reis naar Nurstan. Dit wordt als bulk gebracht bij het schip. (Ell heeft alles opgeschreven). We krijgen de bevestiging en laten het leveren bij Hangar 12 waar de Portebello staat.
Hugo vraagt ons vanaf nu Volt Ora te noemen.
We proosten op ons avontuur voordat we gaan slapen. Om 7 uur staan we weer naast de bedden.
Om een uur of 3 in de ochtend krijgt Hugo uit ons zelfgeschreven programma. Het hoogst prioriteit alarmpje gaat af.
Hugo herkent de 2 mannen waarmee deze persoon staat de praten. We zien op de Puc dat diegene een pixelachtig gezicht heeft. Het lijkt op een politie in burgerkleding.
Hugo en ik weten het signaal met onze hacking skills te onderscheppen zodat we de unidentified persoon in het gezicht kunnen kijken.
Ell schrikt zich een hoedje want Ell weet meteen dat hij Kit Collier heet en is een van de hoofd adjudant die niet pluis is en achter ons aan zit. Hij is zeker niet alleen.
(deze gast heeft samen met onze vader gewerkt, dat ze partners waren. Toen zijn er louche zaken geweest. Toen onze vader wilde stoppen heeft deze man zichzelf opgewerkt en onze vader geluisd).
We maken het appartement schoon / ook digital wipe (van Hugo 0 succes dus ik volg op). In de trappenhal ga ik voorop en neem de staircase naar boven. We hoeven maar 2 verdiepingen te lopen en komen niemand op de weg tegen. Boven op het dak is er een koude, ziltige, viezige lucht die in mijn gezicht slaat. Ik doe de capuchon over mijn rode haar.
Vlakbij de exit zien we de fireshoot, die in een steeg eindigd. We controleren de steeg. Ell stelt voor de omgekeerde/ onverwachte route. Ik stel voor om nog een dak verder te lopen.