13. Freezing Left Overs & Mechanical Todo's

We beginnen met een goede loot. We vinden 4 ammo clips. - mooi beter teveel dan te weinig.
 
Hugo gaat in gesprek met Bismark. Het is blijkbaar de eerste keer dat de Gutterman te zijn. Hij vraagt om zo weinig mogelijk de kinderen te betrekken bij deze battle.
Hij stelt voor de lijken tussen de Ribbomen te leggen. Maar we weten niet wat er buiten misschien nog verscholen is.
 
Er is één doorgang die momenteel open is, dat is waar we Edien & Bismark ook tegen zijn gekomen. De andere doorgangen, naar de andere paddenstoelen, zijn met tape afgezet. Bismarck weet het niet zeker waarom.
Wij lopen een hal binnen, identiek aan de hal die ik al heb gezien. ER zitten kleine lampjes boven aan het plafond welke een schemerachtig licht geven. Het lijkt op een landingsbaan de duisternis in. Mijn nekharen staan recht omhoog. Het lijkt mij een goed idee als ik de rij sluiten. Ik laat Bismarck voor lopen. Hij loopt door de gang en opent een deur aan de zijkant. Deze leidt naar een grote trap. Onderaan de trap zou een keuken bevinden. Hij stelt voor daar in de industriële keuken de lijken te leggen. Wellicht in de koelruimte. Die werkt niet meer maar die is wel heel goed af te sluiten.
Ik loop achter de man een gigantische industriële keuken in. Hij heeft niet gelogen. De keuken hangt vol mechanische chefsarms die computer gestuurd. Wanneer hij de deur naar de koelkast open doet komt er een onwijs koude lucht uit. Het is een bevroren sneeuw; de lichtjes weerkaatsen op de glimmende ijzige laag op de sneeuw.
Ik blaas een wolkje en bibber. 'Het lijkt me een goed idee om de mannen halen zodat zij de lijken hierin kunnen dumpen.'
 
Ondertussen zijn de mannen opzoek naar dekens of doeken om de lijken in te wikkelen.
 
De mannen komen de keuken in wanneer ik de kastjes aan het open maken ben. Ze jonassen de lijken de koelchel in. Ik vind aan een van de armen een mes: er zit een klein kettinkje aan. Het lijkt op een mini kettingzaag, powertool voor de chef. Ik moet er zelf een knop aan maken omdat hij zonder de arm waarschijnlijk niet aan de praat krijg.
 
Nadat alle lijken in de koelcel zijn gegooid, zijn we bekaf en willen we slapen. Hugo stelt voor of één van de mechanische armen Bismark niet kunnen helpen. Hugo gaat er morgen over nadenken.
Edien biedt aan de wacht te houden. Ik ga weer op de plek liggen waar ik lag. De kids slapen nog. Dus ik ga er naast liggen en denk aan wat ik wellicht kan meenemen aan smokkelwaar.
Ik word 's ochtends zelf wakker. Ik schrik op. Alex is al weg
Ik kijk uit over de toendra van Nurstan. In de verte zie ik een storm razen. Ik onderscheid een vurig licht, misschien is een satelliet gepleurd. Geen idee. Nieuwsgierig kijk ik of de douche werkt. HET WERKT! EN HET IS HEET! EIIIINDELIJK mijn haar wassen! Lets go! Tijdens het douchen valt er gruis van de vorige plek nog uit mijn haar.
Met roze blosjes op mijn wangen stap ik heel gelukkig en lichter naar buiten. Nadat ik me hebt aangekleed stap ik naar buiten om te kijken waar Carmen is. Zij heeft mijn sniper nog en die heb ik uiteraard nodig. Gelukkig vind ik deze in een lege kamer ( HOEZO NEMEN ZE DIT PARELTJE NIET MEE). Terwijl ik mijn instellingen controleer zie ik iets bewegen uit mijn ooghoek. Er beweegt iets aan de rand van het bos.
Het lijkt een zwarte steen die heel minimaal in beweging komt. Alsof er iets rolt. Met mijn vizier zie ik een robot die eruit ziet als een tor.
Ik verstuur met mijn puk een text naar de mannen: 'SOS, robot gesignaleerd, meet up sniper room.'