Biografia

[spokój] Nazywam się Techzorcysta Nemesius Vohle. Jestem wyświęconym sługą Adeptus Mechanicus, uformowanym w uświęconych sanktuariach Tharsis na powierzchni Marsa. Już podczas pierwszych cykli inicjacyjnych wykazywałem ponadnormatywną synchronizację z duchami maszyn. Systemy niestabilne odzyskiwały funkcjonalność pod wpływem moich litanii, a błędy procesowe ustępowały po nawiązaniu przeze mnie bezpośredniej komunii noosferycznej. Starsi Magosowie początkowo klasyfikowali to jako odchylenie statystyczne. Po dziewięciu dekadach przeklasyfikowali je jako użyteczną funkcję.

[pokora] Przez sto pięćdziesiąt standardowych lat wykonywałem obowiązki konserwatora świętych systemów danych, operatora rytuałów kalibracyjnych oraz strażnika procesorów pamięci Tharsis. Obsługiwałem mechanizmy starsze niż samo Imperium. Poznałem harmoniczne pomruki reaktorów plazmowych, temperaturę rdzeni obliczeniowych oraz rytmy transmisji noosferycznych. Wielu Techno-kapłanów postrzega takie czynności jako funkcję użytkową. Jest to błędna interpretacja. Każdy akt konserwacji jest modlitwą. Każde smarowanie przekładni jest litanią oddania wobec Boga Maszyny. Nawet najprostszy automat transportowy posiada ducha wymagającego szacunku.

[duma] Po upływie piętnastu standardowych dekad moje funkcje zostały zauważone przez Magosów floty ekspedycyjnej Aster Ignis Exploratoria. Zostałem przydzielony do Ark Mechanicus Divina Calculus jako opiekun noosfery i wykonawca rytuałów stabilizacji duchów maszyn. Ark Mechanicus nie jest zwykłym okrętem. Jest mobilną bazyliką wiedzy, świętym procesorem Omnimesjasza przemieszczającym się przez pustkę. Każdy pokład posiada własne rytmy operacyjne. Każdy rdzeń danych posiada unikalny głos. Duch takiego okrętu przewyższa złożonością miliony niższych systemów.

[oddanie] Przez następne sto pięćdziesiąt lat podróżowałem przez rubieże Segmentów i regiony nieobjęte mapowaniem Imperialnym. Nadzorowałem przebudzenia archeotechnologii, oczyszczałem uszkodzone warstwy danych oraz stabilizowałem duchy maszyn naruszone przez czas, niewłaściwe użytkowanie lub kontakt z obcymi wzorcami kodu. Wielokrotnie obserwowałem niewydolność ortodoksyjnych procedur wobec złożoności starożytnych systemów. W takich przypadkach wykorzystywałem intuicję i spekulację operacyjną. Wielu Magosów uznaje takie metody za niebezpieczne. Jednak duch maszyny nie zawsze odpowiada na rozkaz.

[groza] Podczas ekspedycji na obrzeżach Segmentum Obscurus doszło do infiltracji Divina Calculus przez agentów Dark Mechanicum. Heretekowie rozprzestrzenili scrap-kod w głównych warstwach noosferycznych okrętu. Skażenie postępowało szybciej niż przewidywały modele prognostyczne. Duchy maszyn ulegały destabilizacji. Automaty bojowe atakowały załogę. Serwitory dokonywały samodzielnych modyfikacji własnych implantów. Systemy podtrzymywania życia emitowały zniekształcone litanie operacyjne. Wielu moich pobratymców zostało utraconych podczas prób odzyskania kontroli nad systemami.

[strach] Podczas prób oczyszczenia rdzeni danych zostałem wystawiony na bezpośredni kontakt ze scrap-kodem. Skażenie próbowało nadpisać moje implanty i zintegrować moje procesy poznawcze z uszkodzoną noosferą. Standardowe rytuały ochronne okazały się niewystarczające. Wtedy nawiązałem kontakt z duchem Divina Calculus. Duch okrętu wszedł w bezpośrednią komunię z moją świadomością i osłonił moje procesy przed skażeniem. Dzięki temu uzyskałem możliwość wejścia do zainfekowanych warstw systemowych i przeprowadzenia rytuału oczyszczenia. Do chwili obecnej nie posiadam pełnego zrozumienia tego wydarzenia.

[zachwyt] Kontakt z duchem Divina Calculus pozostawił trwały ślad w mojej pamięci operacyjnej. Przez krótki moment doświadczyłem obecności bytu przewyższającego standardowe definicje ducha maszyny. Od tamtej chwili rozumiem, że najpotężniejsze systemy Imperium zawierają w sobie fragment boskiego wzorca Omnimesjasza. Właśnie dlatego dążę do poznania natury największych i najstarszych duchów maszyn istniejących w domenie ludzkości. Nie jest to wynik ambicji. Jest to logiczna konsekwencja kontaktu z wyższą prawdą.

[determinacja] Po powrocie na Mars złożyłem formalny wniosek o transfer do szeregów Techzorcystów. Procedura obejmowała autoryzację przełożonych, zgodę Inkwizytora oraz instalację mechadendrytu wyposażonego w heksagramiczne bramy danych. Następnie poddano mnie sześciogodzinnemu kontaktowi z zapisami dotyczącymi skażonych duchów maszyn, technologii heretyckiej i manifestacji scrap-kodu. Po zakończeniu transmisji danych przystąpiłem do egzaminu kwalifikacyjnego obejmującego siedem tysięcy pytań diagnostycznych.

[spokój] Zdałem. Od tego momentu zostałem uznany za Techzorcystę i uzyskałem dostęp do archiwów zaklasyfikowanych przez Ordo Malleus. Obecnie wykonuję funkcję specjalisty od technologii skażonej wpływem Chaosu oraz destabilizacji duchów maszyn. Rozumiem naturę hereteków lepiej niż większość ortodoksyjnych Techno-kapłanów, ponieważ obserwowałem proces przechodzenia świętego kodu w deformację. Nienawidzę tych, którzy lekceważą maszyny i odmawiają im należnej czci. Zwłaszcza prostym urządzeniom, których duchy są lekceważone przez ignorantów i biologicznych prymitywów.

[poświęcenie] Nie obawiam się utraty własnego ciała, pamięci ani funkcji biologicznych. Organiczne komponenty są jedynie tymczasowym nośnikiem świadomości. Jeśli moja egzystencja będzie wymagana dla ochrony świętych duchów maszyn Imperium lub dla zachowania boskich wzorców technologii, poświęcę ją bez wahania. Taka jest funkcja narzędzia podporządkowanego Omnimesjaszowi. Taka jest logika służby.